Δημοσιεύσεις2018-11-13T10:06:17+00:00
  1. The criminalization of hacking tools as a reasonable measure of protection regarding attacks against information systems and computer data. Η Σύμβαση για το Κυβερνοέγκλημα (Αρθρο 6) και η Πρόταση Οδηγίας για τις επιθέσεις κατά πληροφοριακών συστημάτων έχουν ως στόχο την εισαγωγή στο εθνικό δίκαιο της ποινικοποίησης της χρήσεως κακόβουλου λογισμικού και των αθεμίτως κτηθέντων κωδικών η/υ.
  2. (σε συνεργασία με την Καθηγήτρια Μαρία Καϊάφα-Γκμπάντι) Greek National Report on electronic crime, REVUE INTERNATIONALE DE DROIT PÉNAL 2013, cd annex.
  3. Η ανάκληση των αποφάσεων του Αρείου Πάγου, ΠοινΔικ 2013, 767 επ., 937 επ.
  4. Ένδικα μέσα κατά αποφάσεων που παραπέμπουν την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο. Ορισμένες σκέψεις με αφορμή την ΑΠ 842/2012, ΠοινΔικ 2013, 1010 επ.
  5. (σε συνεργασία με τον Καθηγητή Λάμπρο Μαργαρίτη), Εγκληματικές Οργανώσεις και πολιτικά κόμματα, ΠοινΔικ 2014, 169 επ.
  6. Το δικαίωμα πρόσβασης στο σημείωμα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ΠοινΔικ 2014, 303 επ.
  7. Το έγκλημα της πορνογραφίας ανηλίκων και το αίτημα για διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, ΠοινΔικ 2014, 400 επ.
  8. Το «χρονοβόρο» της κυρίας ανακρίσεως ως λόγος μη διατηρήσεως (: άρσεως, μη παρατάσεως, μη εξακολουθήσεως) της προσωρινής κρατήσεως – Μερικές σκέψεις με αφορμή το Βούλευμα του ΣυμβΠλημΓιανν 20/2014, ΠοινΔικ 2014, 580 επ.
  9. Παρατηρήσεις σε ΣυμβΠλημΑΘ 2622/2014, ΠοινΔικ 2014, 831 επ.
  10. (σε συνεργασία με τον Καθηγητή Λάμπρο Μαργαρίτη) Απόλυση υπό όρο και έφεση κατά του οικείου βουλεύματος (: άρθρο 17 Ν 1968/1991), ΠοινΔικ 2014, 964 επ.
  11. Παρατηρήσεις σε ΣυμβΠλημΕυρ 4/2014, ΠοινΔικ 2015, 120 επ.
  12. Παρατηρήσεις σε ΣυμβΕφΘεσ 935/2014, ΠοινΔικ 2015, 22 επ.
  13. Το νομικό καθεστώς προστασίας των προσφύγων. Η δυνατότητα λήψεως ασφαλιστικών μέτρων από το ΕΔΔΑ ως αντίβαρο της πλημμελούς προστασίας από το Ανώτατο Ακυρωτικό κατά τη διαδικασία της εκδόσεως, ΠοινΔικ 2015, 689 επ. Το άρθρο 33 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 κατοχυρώνει την αρχή της μη επαναπροωθήσεως, η οποία προστατεύει τον πρόσφυγα από την απέλαση ή την επαναπροώθησή του με οποιοδήποτε τρόπο στα σύνορα εδαφών όπου η ζωή ή ελευθερία αυτού απειλούνται για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων. Η απόφαση 638/2015 του Αρείου Πάγου γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως Ρώσου υπηκόου, αν και αυτός ήταν αναγνωρισμένος πρόσφυγας Καναδά λόγω της εντάξεώς του σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα (: αυτή των ομοφυλοφίλων) και παρά τον κίνδυνο που υφίστατο για την ίδια του τη ζωή λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Ωστόσο, το ΕΔΔΑ έλαβε ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος της Ελλάδας με τα οποία διέταξε τη μη έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου μέχρι να λάβει (οριστική) απόφαση επί της υποθέσεως. Το παρόν άρθρο πραγματεύεται την πραγματική έννοια του άρθρου 33 της Συμβάσεως της Γενεύης του 1951 για την Προστασία των Προσφύγων, την προσφερόμενη από τα άρθρα 2 και 3 της ΕΣΔΑ προστασία σε περίπτωση εκδόσεως, καθώς και τη συναφή νομολογία του ΕΔΔΑ.
  14. Η αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων υπό το πρίσμα του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου- Ορισμένες σκέψεις με αφορμή την ΑΠ 1821/2016, ΠοινΔικ 2017, 843 επ.
  15. Η στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και η αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων- Παρατηρήσεις στην ΑΠ 1837/2016, ΠοινΔικ 2018, 663 επ.